The last REUNION :’(

Posted under life in france, yfu by ningh on Sunday 30 May 2010 at 9:21 PM

yfu normandie 09-10

วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่ได้เจอพวกเค้าในรูป :’( เศร้ามากมาย เรามารู้จักกัน ยังรู้สึกดีกับพวกเค้ามากกว่าเพื่อนที่โรงเรียนอีก(เวร๕๕) จริงๆยังมีอีกหลายๆคนที่เรารักมากมายที่ไม่ได้อยู่ในภาพนี้ Marianna , Joël, Estéphania etc… เราจะคิดถึงพวกเค้าขนาดไหนวะ คิดไม่ออก นี่ขนาด ปีนึงเจอกันแค่สี่ห้าครั้ง แต่เป็นความทรงจำที่ดีมากๆๆ แบบทำให้รู้ว่าคนฝรั่งเศสแม่งเป็นยังไง๕๕๕๕ แม่งเด็กแลกเปลี่ยนทุกคนเฟรนด์ลี่มาก บางทีอาจจะดูมีน เวลาพูดภาษาอื่นที่ไม่ใช่ฝ.กับเพื่อนชาติเดียวกัน แต่เราก็เข้าใจว่าแบบแหม เจอเพื่อนชาติเดียวกันทั้งที เป็นชั้นชั้นก็พูดไม่หยุดล่ะวะ  แต่ประชุมครั้งนี้แบบทุกคนพูดฝ. เราก็แบบรู้สึกดีกว่ามาก แบบคุยกันได้หน่อยอะ เราคุยกันเรื่องเดียวกัน แต่เราก็แอบโง่เวลาเค้าคุยกันเรื่องเพลง กูไม่รู้จักค้าาา ห่า๕๕๕ แต่ซีรีย์นี่อย่าให้เซด จัดมา ฮ่าๆๆๆๆ

นั่งระลึกความหลังกับจอร์แดน เพื่อนที่เจอกันในเฟซบุ้คก่อนไป แล้วดันได้นอนห้องเดียวกันวันแรกที่ถึงปารีส แล้วก็คุยกัน(เป็นอังกฤษ)นานมากมาย แล้วเค้าก็เข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง วันนี้เค้ามาสารภาพ๕๕๕๕ หนิงก็รู้ตัวแหละว่าตอนนั้นและตอนนี้สำเนียงอังกฤษแย่สัดๆ ติดคนฝรั่งเศสแล้ว พูดอังกฤษสำเนียงฝรั่งเศส แม่งงงงง

ก็ไม่มีอะไรจะพูด แต่ เป็นความทรงจำที่ดีมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ


JE VOUS AIME FORT! <3

Réunion régional d’YFU

Posted under host family, life in france, yfu by ningh on Monday 1 February 2010 at 1:59 PM

ประชุมรวมนร.แลกเปลี่ยนของ region มาเมื่อเสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมา
หมายถึงเฉพาะ YFU
วันเสาร์ตอนแรกเค้าตั้งใจให้ไปเล่นสเก็ตน้ำแข็ง แล้วยังไง แม่งปิด
ทั้งที่เค้าโทรไปถามแล้ว เปิดเน็ตแล้วอะไรแล้ว บอกเปิด
ที่รู้เพราะโฮสแม่เราเป็นคนจัดการทั้งหมด (ตอนนี้เป็นรองประธานyfu france แล้วค่า)
สรุปก็เลยเดินเล่น จิบกาแฟอะไรกันไปในเมือง
เย็นๆก็เข้าที่พัก นอนรวม ตกใจมาก๕๕๕๕
แต่คือห้องมันใหญ่มากๆ สองเตียงแล้วก็มีฉากกั้นทีนึง
แล้วสองเตียงนี่ก็ห่างกันอยู่ เอื่อมมือแตะกันไม่ถึง
เรานอนคู่กับเด็กแคนาดา เค้านิสัยน่ารักมากๆๆๆๆๆ พูดฝ.สำเนียงภาษาอังกฤษ๕๕๕
แต่กว่าจะนอนจริงๆก็ตีสองกว่า เพราะก่อนหน้านั้น หลังกินข้าวก็นั่งเล่นเกมอะไรไป

ขอบ่น คือทั้งวันรำคาญโฮสน้องมาก ๕๕๕๕๕
แบบแม่งเกาะติดทั้งวัน แบบจะมาทำไมมมมม
คือโฮสคนอื่นเค้ามาก็แบบก็ทิ้งสเปซบ้างอะไรบ้าง นี่แบบเกาะติดเหนียวหนึบ
ก็คือมันเป็นเด็กเนิร์ด ที่อวดเก่ง เลยแบบไม่ค่อยมีคนอยากคุยด้วย
มันก็ไม่กล้าไปคุยกับคนอื่น เพราะแบบไม่มีพรอพ
ไม่มีคอนเวอเซชั่นแบบ มือถือสวยจังอะ กระเป๋าซื้อจากไหนเนี่ย ซึ่งเป็นบทสนทนาง่ายๆ
เพราะโฮสน้องเป็นคนที่แบบไม่มีอะไรเลย พ่อแม่ประหยัด
พรอพสิ่งเดียวที่มีคือประสบการณ์รับเป็นโฮสมาเก้าปี
(ซึ่งไม่ได้ช่วยอะไรกูเลย) โลกมันเปลี่ยนไปแล้วคุณณณ
เค้าเลยเหมือนรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนเก่งเชี่ยวชาญด้านนี้มาก
อะไรแบบนี้ ซึ่งน่ารำคาญ

แต่เอาจริงๆเราก็เลวอะ ทิ้งเค้าตลอดงาน๕๕๕๕๕
เล่นเกมแม่งอุตส่าห์ไปนั่งคนละฝั่งกับเค้า สุดท้ายแม่งย้ายมาเข้ากลุ่มด้วย
เหอออออออออออออออออออ

พอถึงวันอาทิตย์ ก็เป็นแบบประชุม ให้เล่าปัญหาให้พวกเจ้าหน้าที่ฟัง
แบบนั่งรวมกัน พูดๆๆด่าโฮสเลยแบบนี้
สรุปว่าแบบทุกคนมีปัญหาอะแต่ประเด็นอยู่ตรงที่ว่า
ปัญหาที่แต่ละคนมี หนิงมีหมดเลย คนอื่นเค้ามีคนละปัญหา สองปัญหา
หนิงรวมมิตร …..
แต่อย่างไรก็ตาม เราก็พูดออกไปแค่ไม่กี่เรื่องอะ เพราะรู้ว่ายังไงแม่งก็ไม่ช่วย
เล่าไป เค้าก็ฟัง แต่ก็ไม่เกิดอะไรขึ้น น่าเบื่อ เค้ามองเราเป็นเด็กมีปัญหาอีก
พอเล่าเสร็จแบบ เราเริ่มปลุกกระแสด่าอีเจ้าหน้าที่
แบบแกดูดิ เล่าเสร็จแล้วไง ก็จบ ไม่เกิดไรขึ้น
ทุกคนแบบเออว่ะ ใช่ๆๆ แม่งเลว
๕๕๕๕๕๕๕ กูเลวสุด

กลับบ้านมาแบบเศร้ามาก เศร้าสุดตีน
ทำไมชีวิตมันแย่ยังงี้ นึกว่านอนแล้วจะหาย
สรุป ตื่นมาแม่งก็เศร้า ลงไปบอกเค้าว่าไม่สบาย ไม่ไปรร.
เลว ทั้งที่จริงๆก็ไม่ได้เป็นไรมาก๕๕๕ ก็ไม่สบายจริงๆ เจ็บคออะไรแบบนี้
เอาเหอะ ไม่อยากไป มันแย่

คุยกับเด็กลัตเวีย เค้าดูเหมือนมีความสุขมากๆ
พี่น้องแม่งเด็กแนว เจาะปากเจาะคิ้วงี้
ดูคุยกันสนุกสนาน แต่เค้าก็มีปัญหาจริงๆแล้ว
เค้าบอกว่าเค้าไม่รู้สึกเหมือนเป็นครอบครัว
รู้สึกเหมือนเป็นแขกตลอดเวลา แบบเค้าเส้ามากกับตรงนี้
เค้าบอกว่าเคยคิดว่าจะอยู่ต่ออีก แต่มาเจอแบบนี้ก็ไม่เอาแล้ว
ขอกลับบ้าน แล้วเดี๋ยวกลับมาเที่ยวดีกว่า
เราแบบตรงมากค่าาาาาาา เห็นเค้าเป็นฝรั่งยังงี้นึกว่าจะง่ายๆไม่คิดมาก
แต่จริงๆคนเราก็เหมือนๆกันนั่นแหละ

และมีเด็กเมกาคนนึงอารมณ์ไฮเปอร์ๆ
เค้าก็มีปัญหาแบบไม่มีอะไรทำ น่าเบื่อ โฮสก็ทำอะไรเดิมๆ
ขนาดเค้ามาจากแบบเมืองเล็กของนอร์ธแคโรไลน่า ยังเบื่อ
เรามาจากกทม.อะ……นึกภาพ

มีตอนนึงเค้าบอกว่า ให้บอกประสบการณ์ที่ดีและที่แย่กับครอบครัวมา
เราแบบ..เหี้ยละ ประสบการณ์ที่ดี….. อะไรวะ ไม่มี
คนอื่นก็เล่าประมาณว่าตอนไปเที่ยวอะไรแบบนี้
เราก็แบบ… ชอบที่เค้าไม่มายุ่งกับข้าวของส่วนตัว
ทุกคนแบบมองงงๆ นี่ดีสุดแล้วหรอ..๕๕๕๕
เอออสุดๆแล้ว จริงๆ คิดดู ไม่มีช่วงเวลาที่แบบประทับใจ เหี้ยห่าไรเลย
ไม่มีโอกาสพิเศษ ไม่มีความรู้สึกแบบล้นปรี่ อะไรแบบนั้น
เพราะควายนอยมาเข้ามาครอบงำตั้งแต่เดือนแรกแล้วอะ
เราก็แบบทะมึนๆกับตัวพ่อมาตลอด จะให้ไปประทับใจตอนไหน
ส่วนประสบการณ์ที่แย่ที่ให้เล่าสามวันก็ไม่จบ

หลายคนเชียร์ให้เปลี่ยนโฮส
แต่ก็ดูดิ แม่เป็นรองประธาน จะเอาไง
อีที่ปรึกษาเราก็ไม่อยู่แม่ง
แบบเคยคิดจะเปลี่ยน จนเลิกคิดไปแล้ว
และกลับมาคิดอีกแล้ว
เอาไง คุยกับโฮสแม่ไปตรงๆเลยดีไหม
กลัว หน้าเครียดๆของเค้า เค้าจะร้องไห้ไหม
แม่ง ตัวแม่เค้าดีกับเรามากๆ จริงๆ ปกติที่สุดแล้ว
แต่แค่เค้าไม่เข้าใจวัยรุ่นอะ เค้าเลี้ยงลูกแบบเนิ้ดๆ
จะไปเที่ยวกับโครงการ แม่งก็แบบเป็นห่วงจะแย่ รถไฟอะไรยังไง
แบบ ปล่อยกูเหอะนะะะะะะะะ
ส่วนคนอื่นอย่าให้พูด ไม่นับรวมพี่ชายสองคน

เมื่อวานกลับมาถึงบ้าน ขึ้นห้องแล้วไม่อยากทำอะไรเลย
นอนรอเค้าเรียกกินข้าว จนหลับ แม่เข้ามาเรียกถึงในห้อง
ลงไปกินข้าวก็ไม่พูดอะไรเลย เค้าเลยถามว่าเหนื่อยหรอ เราก็อืม แต่จริงๆคือนอย
ตัวพ่อแซวว่าเมื่อคืนไม่ยอมนอนกันล่ะสิ
เราแบบโมโห ไม่ขำ เลยตอบไปเสียงดังๆ แนวๆเหวี่ยง จนเค้าตกใจ
แบบ เค้าแค่แซวเล่น… กูแบบหรอ ไม่ขำ แซวแนวๆว่ามีอคติอะ
เหมือนแบบจะบอกว่ารู้อยู่แล้วว่าเราต้องไม่ยอมนอนแน่ๆไรงี้
ถึงแบบจริงก็จะมายุ่งทำไม คนมันเส้า นอย ไม่อยากคุยกับพวกมึงนั่นแหละ

ขึ้นห้องมาอย่างรวดเร็ว โทรหาแพร แพรไม่รับ

……………
……………..

อยากเปลี่ยนโฮส

ปล.
พูดอังกฤษไม่ได้แล้ว ขั้นวิกฤต
จริงจัง แต่ยังฟังรู้เรื่อง

the half way left

Posted under blah-blee-blu, life in france, yfu by ningh on Wednesday 27 January 2010 at 6:45 PM

เป็นเวลาห้าเดือนแล้วที่มาอยู่ที่นี่
ห้าเดือนที่อยู่ในโลกฝ. และนั่งเล่นเน็ตอย่างบ้าคลั่ง
ห้าเดือนที่ใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยมากมายที่สุด ครั้งนึงในชีวิต
ห้าเดือนที่ไม่ได้ไปสยาม
ห้าเดือนที่ไม่ได้เรียนหนังสือ(ภาษาไทย) !!!
ห้าเดือนที่ไม่ได้เจอเพื่อน :’(
ห้าเดือนที่ไม่ได้ชั่งน้ำหนัก(บ้านไม่มีกิโล..)
ห้าเดือนที่นั่งรถบัสไป-กลับรร.
ฯลฯ
คิดไม่ออกแล้ว

ห้าเดือนให้อะไรเรามากมาย
ทั้งความอดทน ทั้งภาษา (ทั้งความอ้วน)
แต่พอแล้ว อยากกลับบ้านแล้วจ้า :’(
หนิงเบื่อโลกฝ.แล้ว เพื่อนที่ไหนก็ไม่เหมือนเพื่อนหนิงทุกคนที่ไทย
ครอบครัวที่ไหนก็ไม่เหมือนครอบครัวตัวเอง
จริงๆไม่ได้จะว่าครอบครัวตัวเองดีมากมายอะไร
แต่มันต่าง ครอบครัว”เรา” และครอบครัว”เขา”
ยังไงก็ต่าง เชื่อดิ

เบื่อทำไมต้องติดเน็ต?
จริงๆคือติดแพร ๕๕๕๕
แพรคือใคร? แพรคือสาว EF ที่คุยกันผ่านโลกไซเบอร์
ไม่คุยนอนไม่หลับว่างั้น
เคาทดาวน์วันกลับไปพร้อมๆกัน
และช้อปปิ้งออนไลน์ไปพร้อมๆกัน๕๕๕๕
บ้ามากอะ จิตสัด ไม่มีไรทำ ช้อปออนไลน์
จะขายบ้านมาช้อปแล้ว

แม่เพิ่งส่งของมาให้
ทาโร่เป้นล้าน แดกหมดไปสามห่อแล้ว ห่อใหญ่ด้วย คนเดียวด้วย
กับแมคคาเดเมียดอยตุง อร่อยมากกกกกกก
แม่ให้มาแบ่งโฮส แล้วไง หนิงแดกเอง๕๕๕๕
หวง ไม่ให้หรอก เอาขนมเปี๊ยะไปให้เค้ากิน แล้วแม่งไม่ชอบ
นอยเลยทีเดียว เอาทาโร่ไปให้ตัวน้องลองชิม น้องก้ไม่ชอบ นอยอีก
ไม่ให้แล้ว แดกเองให้หมด๕๕๕๕๕๕๕

วันก่อนไปช้อปกับเพื่อนมา อะไรไม่รุ้
rapidement มากๆค่ะ ยังดูไม่ทันเสร็จเลย แม่งออกจากร้านละ
แล้วแต่ละร้านๆก้เบื่อๆ ไม่แนวฉัน
อยากไปดูร้านพี่แนวที่คนขายหล่อมันก็ไม่ยอมไป
สรุปได้ตุ้มหู H&M มาสามคู่ แบบขายเป็นแพค
คิดถึงอันนา(เพื่อนเยอรที่อยู่รร.เดียวกัน)ขึ้นมาทันที่ คู่ขาช็อป ที่เข้ากันได้มากๆ

วันนี้ไม่มีเรียน ดีใจจัง
มีคาบเดียวละครูไม่มา ก็เลยไม่ต้องไปรร. ฮิๆ
กับพรุ่งนี้เลิกเที่ยง สวรรค์ประทานให้มีรถบัส
ดีใจมาก นึกว่าต้องนั่งเหี่ยวคนเดียวอยู่รร.รอรถ
ดีใจมีบัสตอนเที่ยงให้นั่งกลับ วิ้วววว
ที่นี่ มันเป็นรอบๆ แม่งลำบาก
ไทยแลนด์สบายสุดแล้ว เมล์มาตลอดเวลา ไม่มาก็โบกแท็กซี่
บีทีเอสก็มี ใต้ดินก็มี คิดถึงกทม.

เหลืออีกห้าเดือนที่ต้องทนกันไป
ห้าเดือนที่จะอ้วนขึ้นอย่างไม่หยุดยั้ง
ห้าเดือนที่อยู่กับแพรทุกคืนในโลกไซเบอร์๕๕
ห้าเดือนที่นั่งคิดเรื่องแกตแพตโอเน็ตไปพร้อมๆกัน
ห้าเดือนที่ต้องพยายามปั้นหน้าหาเพื่อนต่อไป เหนื่อย
ฯลฯ

quote จากแพร

กลับเมืองไทยไป มีแต่คนรักเรา ไม่ต้องมาง้อให้เหนื่อย ไม่ต้องเปิดใจให้น่ารำคาญ

…………
อยากให้พรุ่งนี้ตื่นมาเจออะไรดีๆ อาแมน

Car la neige…..

Posted under Marie Curie, host family, life in france, yfu by ningh on Wednesday 6 January 2010 at 3:19 PM

หิมะตก
ตกมากตกมาย
ตกไปไหน
ตกอยู่ได้
วันที่ต้องออกจากบ้านก็แม่งตกอยู่ได้ เป็นไรมากมั้ย

แบบพยากรณ์อากาศบอกว่าหิมะจะตกปั๊บ รถบัสไม่วิ่ง ถนนปิดทันที
region นี้ คือเค้าบอกว่าหิมะตกไม่บ่อย เค้าเลยไม่เคยชินกัน
ไม่มีวิธีรับมือตอนหิมะตกนอกจากอยู่บ้าน

ก็ไม่ไร ก็ดี ไม่ต้องตื่นเช้าไปรร. แต่ประเด็นอยู่ที่
พรุ่งนี้มีทัศนศึกษา แล้วหิมะตกงี้เค้าก็คงไม่จัดแล้ว
แย่มากกกกกกกกกก ถึงจัดตัวพ่อมันก็จะบ่นอีก
เมื่อวานมันโมโหเรื่องที่หิมะจะตกแล้วเรามีทัศนศึกษาวันพฤซึ่งกลับถึงรร.๔ทุ่ม
แล้วเค้าต้องไปรับ แม่งก็ด่าใหญ่ หนิง เธอคาดหวังให้หิมะตก
แต่ในขณะเดียวกันเธอก็คาดหวังให้เราไปรับเธอตอนใกล้เที่ยงคืนด้วยเธอบ้ารึเปล่า
มาด่าเรา ประสาททททททททท กูทำไรผิดดดดด บอกกูที
พอด่าเสร้จเหมือนสำนึกได้ บอกว่าที่ด่าๆไปอะ ด่าครูด่ารร.ทั้งนั้นที่จัดการไม่ดี
คนไม่มีรถเค้าจะไปรับลูกยังไงตอนกลางค่ำกลางคืน
กูแบบเหรอออออออออ อย่ามาแถ ด่ากูเสร็จแล้วเนี่ยนะ ห่า
ที่เค้าว่าว่าเราคาดหวังให้หิมะตกเพราะว่าเราลงไปบอกเค้าว่าเนี่ย
เพื่อนบอกมาว่าพรุ่งนี้บัสไม่วิ่งนะ หิมะจะตก เหี้ยแม่งก็บอกว่า Si!(แปลว่าใช่ในประโยคปฏิเสธ)
กูก็แบบ ไม่รุ้ เพื่อนบอกมา ดูในเน้ตแล้วก้มีเขียนประกาศเหมือนกันนะ
แม่งก็ไม่เชื่อ แล้วหาว่าเราอยากให้หิมะตก เพราะจะไม่ได้ต้องรร.
พอดูในเว็บถึงเชื่อ ประสาทแดกกกก หัวเราะกลบเกลื่อนอีก
ขำตาย

เราไม่เคยเรียกให้เค้าไปรับแบบตอนไปเที่ยวไรงี้เลย
ไปไหนมาไหนเองตลอด บ้านก็ไกลโพ้นทะเล คาดหวังไรจากกูห่าาา

สรุป พรุ่งนี้ทัศนศึกษาก็คงไม่มีแล้ว
เสียใจ ตอนนี้เซลล์ทั้งประเทศ
จะรีบไปทันทีหลังจากออกจากบ้านได้ ฮ่าๆๆๆ

เมื่อวานออนดึก
เจอเพื่อนคนฝ.ออน เลยทักเค้าก่อน เก๋ๆ ฮ่าๆ
เค้าก็คุยไปคุยมา บอกว่าเนี่ย เค้าคงเสียใจน่าดูตอนเรากลับไทย
เราก็แบบ อีกตั้งหกเดือนนนน เค้าก้นั่นแหละ ไม่นานเลย
แล้วเค้าก้แบบเนี่ย เราชอบเธอมากนะ แม้ว่าอยู่รร.จะไม่ค่อยได้คุยกัน
งู้นงี่งั้น เราก้แบบอึ้ง ๕๕๕๕๕ เพราะไม่ค่อยได้คุยกันจริงๆ
อยู่ๆเค้าก็บอกว่าจะไปบอกโดกับเรา คือที่เรามีทริปไปเดือนกุมภานี้
อึ้งงงงงงงงง เป็นครั้งแรกที่เจอคนเข้าหา ตกใจมากที่สุด๕๕๕
แต่ก็เซงป้ะ แบบสี่เดือนผ่านไปเพิ่งจะมีคนคิดเข้ามาหา
ห่วงกันบ้างมั้ย ว่าสี่เดือนแรกกูอยู่ยังไงงงงงงง ฮ่าๆๆ
ตอนนี้ก็เกลียดกลุ่มเนิร์ดไปอย่างจริงจัง ไม่คิดจะรีเทินแล้ว
ประสาทแดกทั้งกลุ่ม อย่ามายุ่งกับกู ได้โปรด
วันจันทร์เปิดเทอมวันแรกก็ทำเราโมโห แบบครูนัดแล้วให้ทำขนมมาขายหาตังไปเที่ยว
เราก็ สมส ไปวันอาทิตย์ว่าตกลงทำขนมใช่มั้ย ส่งไปสามคน
ไม่มีใครตอบค่าาา ne personne!
แบบเลวมาก เราก็ไม่แคร์สื่อ ทำไป
ไปถึงรร.ตอนเช้า เจอเนิรดตัวแรก ตัวที่ติดแฟน(ที่หน้าเหียก)และตามอีเนิดตัวเด็ก
แบบถามมันว่า เนี่ยตกลงทำขนมมาป้ะ เราจะขายกันใช่มั้ย
มันก็แบบ ป่าว ไม่มีใครทำเลยนะ แบบติดต่อกันตลอด ยกเว้นกู
ห่า สมส แพงมากปะวะ กูซื้อบัตรเติมเงินให้สมส มาหากูเลยมั้ย
เราก็แบบเออ ไม่เป็นไร แต่ขายด้วยกันได้ป้ะ มันก็บอกว่าไม่รุ้ดิ ต้องถามเนิ้ดตัวเด็ก
พอไปถามเนิ้ดตัวเด็ก มันก็บอกว่า ได้ดิๆๆ ได้อยู่แล้วๆๆ
พอถึงตอนพัก ทำลืม เราก็เลยเข้าไปทวงสัญญา
ไปขายกันป่าวตกลง มันก็แบบ ไม่รู้ดิ….. จะมีคนซื้อหรอ…….
ฟาย สรุปแม่งเหี้ย จำไว้
เลิกคบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ
แต่เรื่องๆดีที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นคือว่า
ตอนเย็นนั่งรอรถบัสกับกลุ่มเพื่อนจริงๆ กลุ่มปารตี้
เราก็ถามเค้าว่าเนี่ย อยากกินขนมเรามั้ย ที่เราไม่ได้ขาย
เค้าก็แบบเอาดิๆๆ ซักพักก็จกกินกันอย่างแรง
เรียกเพื่อนในห้องคนอื่นที่อยู่แถวๆนั้นมาจกกินกันด้วย๕๕๕๕๕
ทุกคนแบบบ อร่อยยยยยมากกกกก หนิงเก่งมากกก
ปลื้ม๕๕๕๕๕ (รุ้เหอะว่าชมเป็นมารยาท แต่ก็ทำโง่ เชื่อละกัน เพราะมันอร่อยจริงๆ๕๕)

เล่าเรื่องเด็กเนิ้ดให้ฟัง
เนิ้ดตัวแรก เนิ้ดติดแฟน
เนิ้ดตัวสอง เนิ้ดตัวเด็ก
เนิ้ดตัวสาม เนิ้ดอีโม

เนิ้ดติดแฟนก็วันๆก็ไม่ทำไร ยืนจูบกับแฟน
ซึ่งแฟนเป็นเพื่อนของเนิ้ดตัวเด็ก ซึ่งแน่นอนว่าเนิ้ดเหมือนกัน
และหน้าไม่หล่ออย่างแรง เนิ้ดตัวนี้จริงๆเค้าก็น่ารัก อ้วนนิดนึงแต่ก็สวยอยู่
แต่ทำบ้าไรไม่รู้วันๆ ไม่คบใคร แต่งตัวเห่ยๆ ติดเนิ้ดตัวเด็กมาก เนิ้ดตัวเด็กทำไรทำตามหมด

เนิ้ดตัวเด็ก ทำตัวเด็กๆ ไม่โต คุยไรชอบเอามือปิดปาก แล้วใครจะฟังรู้เรื่อง
พอนั่งข้างเราชอบไม่ยอมคุยกับเรา ชอบไม่พูดภาษาฝ.ปกติ
ชอบพูดแบบอธิบายภาษาใบ้ คือจะบอกว่ากูฟังรู้เรื่องขึ้นแล้ว
พูดฝ.ธรรมดาก็ได้ อย่าดูถูกกันขนาดนั้น
แล้วทำตัวน่ารำคาญมาก ตัวแกนนำของกลุ่ม ไปไหนทำไร เนิ้ดตัวติดแฟนทำด้วยหมด
คนซวยก็กู มีหนึ่งเสียง ให้ทำไง ก็ต้องทำตามมัน

เนิ้ดอีโม แต่งตัวขาวแดงดำตลอดกาล และชอบทำตัวมีปัญหา
เค้าเพิ่งย้ายบ้านมาจาก region อื่น แล้วบอกว่าเนี่ย คิดถึงเพื่อนมาก
บอกว่าพ่อแม่ไม่อยากให้เค้ามีความสุข บ้าบอคอแตก เกลียดพ่อแม่ตัวเอง
มารร.ทำหน้าจะตายตลอดเวลา ถามว่าสบายดีมั้ย ก็ตอบไม่ตลอด
มากไปมั้งเธอออออออ
บอกว่าเนี่ยเราแย่กว่าอีก พูดฝ.ก็ไม่ได้ ต้องมาอยู่กับใครก็ไม่รู้
มันก็แบบ แต่เธออีกแปบเดียวก็กกลับ แต่เรากลับไม่ได้ เราต้องอยู่ที่นี่ตลอดไป
(ทั้งๆที่มันกลับไปเมืองเก่าทุกปิดเทอม ประสาทททททท)
เลยแบบ ไม่รู้จะปลอบไงงง เออตามใจมึง คิดไงก็เรื่องมึงละ๕๕๕๕๕
โตๆกันแล้วคิดได้แค่นี้ ก็ปล่อยแม่งไป ประสาทแดก

สรุปว่า เนิ้ดประสาทแดกกลุ่มนี้ อย่าได้ไปคุยกับพวกเค้า
แล้วได้โปรดอย่าลากกูไป หรือใครอีกเลย

ฮ่าๆ จบ
สรุป ทุกอย่างนี้เพราะหิมะ…………..

Happy New Year! Bonne Année!

Posted under host family, life in france, yfu by ningh on Friday 1 January 2010 at 2:01 AM

สวัสดีปีใหม่ทุกๆคน

This 1jan2010 I’m with French family. I celebrated new year in french way. There was a dinner, special dinner with Thai foods! They asked me to cook them. It was Green Curry, Tom yum kung and Pad pak. I’m sorry for the 2 last things that I can’t translate them in english lol. We started with appetite in french style, It was a bread with fish’s eggs and fish in salt with white vine. It was reallyyyyy good. Then, the main course! Thai dishes! We had in Thai style with spoon and fork. It made me homesick a little bit to do something I’m really used to. The green curry was very very very spicy! I ate for one or two spoons and I gave up. It’s because of the paste that’s already spicy, nothing I can do. But those frenchs said, It’s spicy but It’s good anyways. We like it!. And They were getting red at their noses one by one. That was funny lol. Then, we cleared the table and placed the plates for dessert. It was kind a crepe but in a cake shape. There was a cream and berry-fruits inside. It’s so goooooooooooood. I adored! and then we played the firework something likes that. It was so fun ;) And we played kind a game ”battle of paper bullet” we put a ball made from paper into the straw and then we shooted it! The balls were everywhere in our house. hahahahaha Kind a fun but yeah It hurted my mouth!

It was a great new year moment. But I’m still thinking of my life in Thailand anyways ;’) It’s nice to know another way of being fun in new year time. It will be better if I can be with my friends and my family and do the same thing. But no, I exactly can’t. “It’s ok ;)” I keep telling myself.

Thanks God and anyone or anything who/that brought me here, to ‘learn’ another way of being. It’s hard but I believe if I can get through this, there’s nothing I need to fear. But no, that’s not exactly true. I always fear. I’ll take it like a mission, teach me a patience! to know and to learn.

God bless everyone in this new year 2010/2553.
Live your life before the end of the world(in 2012). LOL

———————————————————————
Version française! :

Ce jour de nouvel an, J’habite avec une famille française. J’ai fêté façon française. C’etait un repas dîner, le repas thaïlandais !! Ils m’ont demandé pour cuisiner un repas thaïlandais. J’ai cuisiné Curry Vert, Tom Yum Kung (Soupe des crevettes) et Sauté de légume avec porc. Le curry vert, c’était très fort ! J’ai gôuté pour 1 ou 2 cuillères et puis j’ai arrêté! Mais eux, ils ont dit que c’est très fort mais c’est très bon quand-même! On aime bien celui la! Ils sont très fort de manger le repas trop fort comma ça. Moi, c’est bon, je veux plus. LOL Et puis, on a fait des feux artifices, ça me manque à un restaurant dernière de ma maison en Thaïlande. J’entends toujours quand il fait la fête nouvel an ou fête des pères ou fête des mères. Et puis, on a bu le champagne et on a fait une bataille de cotillon, c’est un jeu pour rire. Après on l’a fait, les balls sont partout dans notre maison. LOL C’était très bonne fête. Mais ma vie en thaïlande me manque quand-même. :3

Vive ta vie avant la fin du monde 2012!
Bonne Année à tout le monde!

Next Page »