เพราะว่าไม่ค่อยได้เข้ามาอัพบล็อกบ่อย และไม่เช็คคอมเม้น
เข้ามาทีตกใจมาก คอมเม้น 72 อัน!!! (99.99% เป็นสแปม)
เลยไม่เข้าใจว่า จะมาอะไรกับบล็อกกูมากมั้ย รำคาญ!!!
เลยพยายามตั้งชื่อเป็นภาษาไทย (เพราะสังเกตว่าเอนทรี่วันปีใหม่นี่ดึงดูดสแปมมากที่สุด)

ตอนนี้โรงเรียนก็เรื่อยๆ เพิ่งสอบเสร็จอาทิตย์ที่ผ่านมา น่าเบื่อ ยังไม่ตกอะไร (แต่คาดว่าตกวิทย์)

อังกฤษหลัก 22/30 แอบตกใจ คือไม่ได้คาดไว้ขนาดนั้น และเพราะอ.บอกว่า 20 อัพคือเก่งแล้ว
(ท็อปห้องเรา 24 – -) คือว่า ใจชื้นมาเยอะ เพราะนึกว่สูญเสียสกิลไปอย่างสิ้นเชิงแล้ว
เนื่องจากพูดไม่ได้แล้ววววววววววววววววววววว ติดอยู่ตรงปากเนี่ยยยย
ชอบเอาไปรวมกับภาษาฝ. (ซึ่งไวกว่า) แม่งแย่๕๕๕๕

ไทยได้ 23/30 กรี๊ดดดดดดดดดดดดด ตกใจว่าเอ๊ะ เทพไปมั้ย
เพิ่งกลับมาเนี่ย เรียนก็ไม่ได้เรียน อ่านเองหมด วันสองวันก่อนสอบ
โชคดีที่สามก๊กออกไม่กี่ข้อ เพราะโคตรไม่ฟิต ยังปริ้นเรื่องย่อมาอ่านอยู่เลย๕๕๕

สารนิเทศ(วิชาทำรายงาน) 14/20 โอเคอะ เอาไรมากมายวะ วิชานั่งเล่นเฟซบุ้คเนี่ย๕๕๕

ยังรู้แค่นี้ เดี๋ยวพรุ่งนี้อาจจะมาเพิ่มเติม

เมื่อวานไปเดินดูเฟอร์นิเจอร์ที่ศูนย์สิริกิติ์ ซื้อเตียงใหม่ เพราะเพิ่งจะมีห้องนอนส่วนตัวกะเค้า!!
เป็นห้องเปล่าที่ไม่มีแม้แต่เตียงและตู้เสื้อผ้า มีฟูกให้นอน
โต๊ะเครื่องแป้งสมัยพ่อแม่แต่งงาน อะไรแบบนี้
เตียงที่เลือกคือชิคสุด เป็นแบบเตี้ยๆ มีหัวเตียงสองด้านเป็นมุม แล้วก็เตียงนอนห้าฟุต (กรี๊ดดดด)
คล้ายๆเป็นอาณาจักรส่วนตัว พูดไม่ถูก ฮ่าๆ
เดี๋ยวได้ของแล้วจะถ่ายรูปมาโชว์
ตู้เสื้อผ้าที่เลือกกับแม่ก็ใหญ่มากกกกกกก แม่บอกดีแล้วเดี๋ยวใส่ไม่พอ
แต่รู้สึกเหมือนมันใหญ่มาก แล้วห้องก็ไม่ได้ใหญ่ขนาดนั้นไง!!!
เดี๋ยวจะได้รู้กันว่าพอเอาเตียงนอนห้าฟุตและตู้เสื้อผ้ามาใส่ จะเหลือที่ให้เดินมั้ย๕๕๕

เออวันเสาร์ไปเที่ยวกับซิลวี่มา สาวไทยที่โตที่ฝ.
ก็ทำให้รู้ว่าเรายังไม่ได้ลืมฝ.ซะทีเดียว แต่แบบก็ลืมคำบางคำที่เคยรู้อะ
แม่งกลัว ถ้าผ่านไปอีกหน่อยคงค่อยๆลืม…. หลอนว่ะ
กว่าจะได้มา ไม่ใช่ง่ายๆนะเว้ยยยย!!!!!

ไปและ จะไปอัพเดต BB เป็น OS5
โมเข้าไป หลายเรื่องหลายทีละ จะพังละ๕๕๕

เซงอะ ได้อยู่ ๖๔ มีเอมี่กับไอซ์ กับแก๊งสส. และเด็กกิฟต์ไทย อยากอยู่กับน้อยหน่อยยยย :’( เส้าจัง ปีที่แล้วน่าจะอยู่ แล้วปีนี้น่าจะมา :(((( เซงงงงงงงงงงงอะ ไม่อยากกลับไทยแล้ว ไม่อยากไปโรงเรียน :’( มันต้องแย่แน่ๆๆ แต่ไม่รู้ อาจจะโอเค ที่ไม่ได้อยู่ห้องเดียวกับพวกนั้น ที่เคยด่าๆไป แต่สงสารน้อยหน่อยต้องอยู่กับพวกเค้า  จริงๆหนิงอยู่กับเอมี่กับไอซ์ก็โอเค แต่คิดถึงน้อยหน่อยและพลอย พลอยเรานึกว่าเราเป็นพรหมลิขิตกัน ทำไมมาพรากจากกันตอนมอหกล่ะ ไม่จริงงงง :’(

ตอนอยู่เซนต์โยก็ต้องเซงทุกปี เพราะไม่เคยได้อยู่ห้องเดียวกับแพมอีกเลยตั้งแต่มอหนึ่ง เลวร้ายมากมาย มอหนึ่งก็เซงๆ แต่ก็โอเคอยู่กับไหม มอสองมีแก๊งใหม่ที่ตอนนี้แตกสลาย ฮ่าๆเหลืออยู่กับนุ้ยแนน  มอสามอยู่กับแนนกับจิ โอเคเลย แต่โดนจับแยกนั่งงง เลวร้าย

เซ็งมากมายเรื่องห้อง ทำไมไม่ให้เลือกเอง ถามแค่นี้แหละะะะะะ

บ่นอีกแล้ว

อีกหนึ่งเดือน กลับไทยแล้วนะทุกคนน มายืนรอต้อนรับที่สนามบินด้วย ฮ่าๆๆ ดูยิ่งใหญ่

วันนี้วันเกิดตัวพ่อ ก็กินเค้กลูกแพรไป แหยะ แต่เค้าชอบ ก็วันเกิดเค้า หยวนๆ ไม่ได้ซื้อไรให้เลย ก็ไม่มีรมณ์ หน่าหน่า ให้เน็กไทจิมทอมสันไปแล้วตอนขามา ถือว่าของขวัญวันเกิดละกัน (ซึ่งเค้าไม่เคยใส่ เวร๕๕)

อาทิตย์สุดท้ายที่อยู่กับพวกเค้า ต้องไปงานแต่งงาน ก็เก๋ดีนะ เลี้ยงส่งด้วยการไปงานแต่งงาน เค้าก็ถามว่าอยากไปมั้ย รู้ว่าไปคงจะเบื่อ แต่ก็ไปแหละ อยากรู้ว่างานเค้าเป็นยังไง ฮิฮิ เผื่อจะจัดกับสามีในอนาคต ฮิฮิ (จะหาได้มั้ย)

เซ็นทรัลเวิลด์ไหม้หมดแล้ว แล้วหนิงจะไปเดินเล่นที่ไหน :’( แต่ก่อนหน้านี้ช่วยขับเคลื่อนโครงการ Let’s clean project ของคุณการะเกด โดยการอินไวท์ไปจิกเพื่อนๆพี่ๆน้องๆ ซึ่งได้รับการตอบรับบ้างไม่ได้บ้าง แต่สุดท้ายก็ดูดีและโอเคมาก จากที่เห็นในรูป อยากไปด้วยจริงๆ แต่อยู่ไกลลลลลลล

และตอนนี้เจ็บคอจังงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

ตอนนี้รู้สึกเห็นค่าของการมีเพื่อน
แม้ว่าจะไม่ใช่สไตล์เราก็ตามมม
จริงๆมันมีที่มา…

เรื่องมีอยู่ว่า
ห้องเรามีคนทาฮิติมาเรียนคนนึง
แบบโผล่มากลางคัน เปิดเทอมไปแล้วสามอาทิตย์
ชีโผล่มาก็ทำตัวเด่นนิดหน่อย อยากเป็นที่สนใจ
คือเราก็ไม่ได้อะไรกับเค้ามากมาย แต่ถ้าถามว่าสนใจอยากเป็นเพื่อนด้วยมั้ย ก้คงไม่
แบบเห็นหน้าครั้งแรกก็ไม่ชอบอะ ไม่รู้ทำไม๕๕๕

แต่ประเด็นอยู่ตรงที่ว่า
เพื่อนกลุ่มเราเนี่ย ไม่ชอบเลยยยยย
แล้วคือชีก็ชอบมาติดอยู่กับกลุ่มเรา เดินเล่นหรือกินข้าวอะไรงี้
ตอนเช้าก็ดันขึ้นรถบัสคันเดียวกับเราอีก บ้ามาก
ขนาดวันนี้เราขึ้นรถบัสอีกคันที่ไม่ได้ขึ้นประจำ
เค้าก็อุตส่าห์ขึ้นคันเดียวกันอีก จะบ้าตาย

แล้วคือเพื่อนเราแรงมากกกกกกกก เห็นเงียบๆแปลกๆงี้
วันก่อนอยู่ดีๆเค้าก็ถามเราว่าเธอชอบยัยคนนั้นมั้ย
เราก็ไม่กล้าตอบไรมาก ก็แบบไม่รู้ดิ แล้วเธออะ
เค้าก็บอกว่า ไม่อะ ไม่ชอบ
เอาล่ะค่ะ… ได้เวลาเม้าท์…๕๕๕๕๕
ก็พล่ามยาวเลยค่ะ ชีนู้นนั่นนี่บลาๆๆๆ
แล้วพอเมื่อวานชีจะมากินข้าวด้วย อยู่ดีๆก็โผล่มาจากไหนไม่รู้ แปลกมาก
ไม่มีการถามว่าไปกินข้าวด้วยได้มั้ย อยู่ดีๆก้โผล่มา
เพื่อนเราก็ไม่รู้จะทำไง ระหว่างลงบันได คนมันก็เยอะๆ
แล้วมีช่วงนึงเค้านำหน้าเราไปแล้วมีฝูงชนกั้นอยู่
เพื่อนได้โอกาสนั้นก็วิ่งหนีค่ะ!!
วิ่งหนีไปทางห้องเรียน กะว่าจะไปลงอีกบันไดนึง
สรุปว่า ชีดันเห็น วิ่งตาม!! แผนนี้จึงล้มเหลวไปในที่สุด…..
๕๕๕๕

หลังจากนั้น ก็เลยต้องไปกินข้าวด้วยกัน เอากระเป๋าไปเก็บในล้อกเกอร์
แล้วชีก็ไม่มีล้อกเกอร์ เลยเอามาฝากล้อกเกอร์เพื่อน
ระหว่างกินข้าว ก็ไม่มีใครพูดไรเลย ชีถามทุกคนก็เงียบ
เราก็ไม่รู้จะทำไง ก็ต้องเงียบตามเพื่อน แกล้งทำเป็นฟังไม่รู้เรื่อง
พอกินข้าวเสร็จ ชีก็ปลีกตัวไปเข้าห้องน้ำ ที่อยู่ตรงข้ามล็อกเกอร์
เพื่อนได้โอกาสชิ่ง ก็เอากระเป๋าชีมาวางไว้ข้างนอกล็อกเกอร์ แล้วชิ่งหนี!!
อย่างแรงงงงงง!

หลังจากนั้นก็ไม่ได้เจออีกเลยทั้งวัน๕๕๕๕

แต่มาวันนี้ เอาอีกแล้วค่ะ เจอชีบนรถบัส
แต่หนิงก็หลบ แอบมุดไปใต้เบาะ๕๕๕๕
คือรถคนไม่เยอะ ทำไรก็ได้ ชิวๆ
พอถึงป้ายต้องลง ก็ลงประตูหลัง ชีลงประตูหน้า
ลงปุ๊บ รีบเดินจั๊มๆๆๆๆ ไปถึงรร.
กว่าชีจะถึงรร.คาดว่าไปหลงอยู่ในเมือง ก็นานอยู่
ก็นั่งๆกันอยู่ ชีก็เดินเข้ามาทัก
บงชู้ววว เราก็ไม่รู้ทำไง จะเข้ามาหอมแก้ม ก็หอมไป
แต่ไม่มีเสียงมัวะๆ แค่เอาแก้มไปแนบ
แต่เพื่อนแรงอีกแล้วค่ะ ชีเข้ามาทัก เพื่อนทำเมิน แกล้งคุยการบ้าน
ชีก็งง เหหหหห้ ชั้นทักเทอจ้าา สนใจชั้นหน่อยยย
จากนั้น เพื่อนก็แกล้งทำเป็นคุยต่อไป
เราก็อยากเนียนบ้างแต่พูดไม่เป็น ทำไงล่ะ …..
มุกเดิม.. ไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ ฮิฮิ
๕๕๕๕๕๕

พอจากนั้น เราก็จะเดินหนีกัน เค้าก็เดินตาม
โอยยย…. ทำขนาดนี้แล้วไม่รู้จริงๆหรอหนู??

ถามว่ารู้สึกผิดมั้ย ก็นิดนึง
แต่ทำไงได้ เพื่อนเค้าทำงี้ เราก็ทำตาม
มันเป็นวิธีหาเพื่อนอย่างนึง๕๕๕๕
อีกอย่างเทอก็ไม่ได้ดีจนน่าสงสาร เสียใจด้วยนะยะ

mean girls มากค่าาาาาาา

ศุกร์ที่แล้วประกาศคะแนน GAT-PAT
GAT1 146.25 / 150
GAT2 100.00 / 150
รวม GAT 246.25 / 300

PAT7.1 144.00 / 300

แพตอย่างง่อยอะ = =
สอบครั้งแรก แบบไม่ได้อ่านไรไปเลย
ได้เท่านี้ก็สมเหตุสมผลอยู่55555

อาทิตย์ที่ผ่านมาไปเที่ยวเกาะช้างมา กับครอบครัว
จะบอกว่าไม่ค่อยประทับใจเท่าไหร่เลยว่ะ
มันแบบสองวันด้วยมั้ง แล้วก็อัยยะปุระหาดไม่สวยด้วยไรด้วย
สรุปแบบไม่ได้แตะน้ำทะเลเลย
รู้สึกเซ็ง เพราะอยากดำน้ำ แต่คนอื่นเค้าไม่อยาก
อยากไปนั่งเล่นอาบแดด คนอื่นเค้าก้ไม่อยาก

อะไรกัน สนุกออก

และวันนี้ไปเจอเพื่อนเตรียมฯมา
เลี้ยงพิซซาส่งท้าย เจอกับพวกมันวันสุดท้ายแล้วก่อนไป
พลอยให้ตุ๊กตาโยโย่กับการ์ดhoops&yoyo กรี๊ดมากกกกกกกก
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เมื่อกี้ดู Greek เป็นตอนสุดท้าย
เพราะอาทิตย์หน้าก็ไม่อยู่แล้วววว
โอ้โน้วววววววววววว อยากดูมากๆๆๆๆๆๆ

วันเสาร์นี้ออกไปเจอเพื่อน ซย

และวันพุธนี้ ออกเดินทาง!

OMGGGGGG!

love love :)

homecoming เป็นอีกกิจกรรมหนึ่งที่เราเอนจอยมาก
มันคือปาร์ตี้! ไม่ใช่งานการกุศลแบบ “กตัญญุตา”หรอกนะ๕๕๕
โดยส่วนมากจะจัดกันเองเป็นสาย แต่อย่างของเรานี่จัดเป็นห้อง
(สายวิทย์นี่จัดทีทั้งสาย ยิ่งใหญ่มาก!)
ทุกรุ่นที่มอสี่เคยอยู่ห้องนี้ จะมาร่วมงานกันทุกๆงาน รวมถึงรับน้อง และพี่รหัสน้องรหัส
สายเราพิเศษตรงที่ว่าห้องของเราอยู่ที่เดิมคือตึก๑ ห้องอาจเปลี่ยนเลขไปมา อยู่ชั้นบนบ้างล่างบ้าง
อย่างเรารุ่น ๗๑ ตอนมอสี่ได้อยู่ห้อง ๕๘
พอมารุ่น ๗๒ ได้อยู่ห้อง ๒๘
รุ่น ๗๐ ก็ได้ ๒๘
รุ่น ๖๙ ได้ ๕๘
ไรประมาณนี้เป็นต้น
ในขณะที่สายอื่น(โดยเฉพาะวิทย์) ย้ายทุกปี และมั่วซั่วมาก

รูปที่ถูกใจที่สุดในค่ำคืนนี้ ฮ่าฮ่า
ติดตามชมได้ในฮิห้า (คลิกที่รูป)