เปิดเทอมเฮือกสุดท้าย และกลับบ้านนนนนน
เปิดเทอมอีกแล้ว สองอาทิตย์ผ่านไปเร็ว ไม่ค่อยได้พักผ่อนจริงๆเลย อาทิตย์แรกไปบ้านเพื่อนสองวัน ไปเจอเด็กแคนาดาอีกหนึ่งวัน อาทิตย์ต่อมาไปเที่ยวกับโฮส ไปแคว้นโอแว้นจ์(เป็นเสียงที่เราไม่เคยออกเสียงถูก) โอ – แว๊น – จะ – เหยอะ ประมาณนี้๕๕๕๕ ยากมาก พูดกับเพื่อนว่าไปเที่ยวที่นี่มา ไม่มีใครเข้าใจหนิงเลยยยย ต้องอธิบายทุกรอบไป
จริงๆ มีเรื่องราว วันเสาร์ก่อนไป เพื่อนจะจัดปาร์ตี้ให้เลี้ยงส่งก่อนหนิงกลับไทย เพราะปิดเทอมหน้าหนิงกลับบ้านเลย(ปิดเทอมทุกสองเดือน) แล้วแบบตัวแม่ก็ไม่ให้หนิงไป เพราะจะออกเดินทางเช้าตีสี่วันอาทิตย์ ตอนนั้นก็เฮิร์ตมากกก อันนี้คือถามสองอาทิตย์ก่อนปิดเทอม แต่แผนเที่ยวนี่เค้าวางไว้สามชาติแล้ว ก็สรุปไม่ได้ไป แล้วปิดเทอมอาทิตย์แรกที่ไปเที่ยวบ้านเพื่อน แม่งก็บอกว่าชวนกู แต่จริงๆ มีเพื่อนอีกคนนึงไปด้วย ก้เออสนิทไม่ได้ว่าไร แต่ไม่พอ นัดกันไปเจอผู้ชาย ไปดูตัว ห่าาาาา ลากกูมาทำไมเนี่ย ไม่ใช่ไร ผู้ชายก็ไม่ไนซ์ด้วย เหมือนเป็นเด็กมีปัญหานิดนึง สูบบุหรี่ตลอดเวลา แล้วตอนแรกถามว่าจะทำไรอะไรกัน มันก็บอกว่าไม่รู้ดิ … อีแรดดดดดด ด่าซักที๕๕๕ แม่งคือไม่ชอบเพื่อนตรงนี้มาก เค้าทำอะไรไม่คิดถึงกันบ้าง เห็นกูเป็นอากาศธาตุ ตรงนี้ทำให้คิดได้ว่าเพื่อนดีๆหายาก :’( ผลปวงจากเหตุการณ์นี้ เลยทำให้ลบล้างความอยากไปปาร์ตี้ไปได้ เพราะนอยเจ๊ลูซี่มาก คนไรชื่อเหมือนลิง
ที่โอแว้นจ์ก็โอเค เป็นบ้านโฮสตา เค้าก็ใจดีมาก ใช้คอมเค้าเล่นหน้าด้านๆ ฮ่าๆ ก็เล่นไม่นานหรอก เกรงใจ อยู่กันแม่งทั้งครอบครัว เล่นแค่ครึ่งชั่วโมงตัวแม่ก็มามองๆ แล้วบอกว่าใช้เสร็จแล้วบอกนะ จะใช้ต่อ น้านนนน… แปลว่าให้มึงรีบๆเลิกเล่นไปได้แล้ว!! ก็โอเค เลิกเล่นก็เลิกเล่นไปอ่านการ์ตูนแทน เป็นการ์ตูนสี่สีสวยๆ ปกแข็ง เล่มใหญ่ๆ อัลบัม Le chat ของ Philippe Geluck แบบเป็นมุกสั้น การ์ตูนสามช่องสั้นๆ ฮาดี เป็นคล้ายๆขายหัวเราะ แต่มุกมีชั้นเชิงกว่า ฮ่าๆ รู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง แถกันไป จะไปซื้อมาเก็บสะสม เล่มละ๑๐ ยูโร มีเป็นสิบเล่มอยู่เหมือนกัน เท่ากับ… สี่พันห้า…. (เหงื่อแตกผลั่ก)
อีกสองเดือนกลับบ้านแล้ว ตื่นเต้นยิ่งกว่าขามาอีกอะ ใครเชื่อบ้าง๕๕๕๕ จริงๆนะ แบบขามา ก็แค่ฝันๆไปว่าจะเป็นยังไงวะ imagine ไม่ออก แต่นี่ขากลับ ทุกอย่างที่เรารู้จักอยู่ที่นั่นนนนนนนน คนที่รักเรา คนที่เรารัก กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด รู้สึกภูมิใจที่เกิดมาเป็นคนไทย บางคนอาจจะยังไม่ค่อยรู้สึกภูมิใจไรมากมาย อาจจะเฉยๆ แต่พอเราออกมา แล้วมองกลับเข้าไป โหยยยยย มีประเทศไหนดีเท่านี้ว่ะ (ยกเว้นเรื่องการเมือง) มาอยู่ที่นี่ไม่ง่าย ๑.เราพูดไม่เหมือนเค้า ก็กลายเป็น”ต่างพวก” แม้ว่าเค้าไม่ได้เหยียดผิวอะไร แต่เป็นเราที่รู้สึกไปเอง อยู่เมืองไทย สบายใจกว่า บ้านเราเอง ๒.ความเคยชิน มันไม่ชิน อยู่ๆไปก็ชินใช่มั้ย ใช่ชิน แต่ว่ารู้สึกว่าทำไมไม่ทำแบบที่บ้านเราวะ อะไรแบบนี้ ถึงบอกว่ามาเที่ยวอะสนุก ได้เปลี่ยนความเคยชินชั่วคราว ก็น่าสนุก แต่”ต้อง”ชินนี่ไม่สนุก (ชิน ชินวุฒ หล่อ, เกี่ยวมั้ย? ๕๕)
ตอนนี้กระแสการเมืองไทยแรงมาก ไม่อัพไว้ไม่ได้ เดี๋ยวลืม งวดนี้ไม่รู้แม่หนิงออกไปอีกรึเปล่า คราวก่อนนี้บ้าคลั่งเสื้อเหลืองสุดใจ หนิงก็ได้เหลืองมาเต็มๆ เสื้อแดงเป็นบ้าอะไรกานนนนนนนนนนนนนนน คนไทยเป็นบ้าเพราะการเมือง อันนี้เรื่องจริง เม้าท์สนุกปากยิ่งกว่าหนังช่องเจ็ด (แต่น้ำตาตกใน ตอนประเทศชาติล่มจม)
พิมพ์ไม่เยอะไปใช่มั้ย กลัวเยอะไป แล้วไม่มีคนอ่าน ฮ่าๆๆๆ
ปล. เราว่ารูปทักษิณตัดต่อว่ะ มันแปลกจริงๆ แต่ยังไม่น่าจะใกล้ตายขนาดอยู่ไอซียูนะ คห.ส่วนตัว ฮ่าๆ